Przejdź do treści

Porady5 min czytania

Czy cis jest trujący dla psa?

Wielu właścicieli psów prawdopodobnie nawet nie zdaje sobie sprawy, jak wiele trujących dla psów roślin znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie i jakie zagrożenie stwarzają. Jedną z takich popularnych roślin, ale bardzo niebezpiecznych dla psa jest cis.

Cis - co to za roślina?

Tekst opracowany z wykorzystaniem sztucznej inteligencji. Zasady i ograniczenia

Cis (Taxus baccata) to popularne, wiecznie zielone drzewko ogrodowe. Jest łatwe w uprawie. Może stać samotnie lub tworzyć gęste żywopłoty, odgradzające nas od ciekawskich oczu przechodniów. Mogą mieć nawet 20 metrów wysokości. Posiada małe, czerwone jagody. Jednak jest to bardzo niebezpieczna roślina, a zjedzenie jagód przez psa może być dla niego śmiertelne. 

Które części cisu są niebezpieczne i trujące?

Cis jest trujący prawie cały z małymi wyjątkami. Bardzo niebezpieczne dla zwierząt są czerwone jagody. Jagoda, która jest w rzeczywistości otwartą skorupką, na dole, zawiera torebkę nasienną. Jeśli jest rozgryziona, uwalniane są bardzo toksyczne toksyny (alkaloidy taksyny oraz glikozydy cyjanogenne).  Igły oraz drewno  również posiadają truciznę. Jedynie nietoksyczna jest czerwony miąższ jagód. 

Cis jest silnie toksyczny dla psów. Nawet niewielka ilość może wywołać ciężkie zatrucie, które bywa śmiertelne.

Zaledwie 50 igieł może wystarczyć do zabicia dorosłego człowieka, 2-3 strąki nasion zabija małego psa lub kota. Dlatego z cisem również trzeba uważać, jeśli w domu są małe dzieci, które lubią brać wszystko do buzi co znajdą. 

Co ciekawe, cis nie jest szkodliwy dla niektórych zwierząt, np.jeleni, wielu ptaków. 

Czerwony miąższ jagód ma słodki smak i jest jedyną częścią rośliny, która nie zawiera trucizny. Ptaki zjadają jagody w całości, nie rozgryzając ich, dlatego nie wydzielają one silnej trucizny. Jagody są wydalane przez ptaki, co pozwala na rozsiewanie cisu. 

Jakie są objawy zatrucia cisem u psa?

Ponieważ nawet niewielkie ilości trujących składników cisu działają bardzo silnie, pierwszych objawów zatrucia można się spodziewać w ciągu godziny po spożyciu.

Alkaloid taksyna działa najpierw w kierunku przewodu pokarmowego, nieco później i często ze skutkiem śmiertelnym w kierunku układu sercowo-naczyniowego. Okres pomiędzy nimi to często tylko godzina, więc jeśli istnieje jakiekolwiek podejrzenie, natychmiastowe działanie jest absolutnie konieczne.

Początkowe objawy są również łatwo rozpoznawalne dla laika i należy natychmiast podjąć odpowiednie kroki. 

Do pierwszych typowych objawów zatrucia cisem należą: 

  • rozszerzone źrenice;
  • wzrost tętna;
  • nadaktywność; 
  • czerwone zabarwienie błon śluzowych;
  • zawroty głowy;
  • wymioty, biegunka;
  • drgawki;
  • ślinotok.

W późniejszym okresie może nastąpić nagłe spowolnienie zachowania, tętno spada, obniża się temperatura ciała. Bardzo często występuje zapaść, problemy z oddychaniem, utrata przytomności i niestety śmierć zwierzaka. 

Gdy zauważymy pierwsze niepokojące objawy, a w pobliżu jest cis, bezzwłocznie musimy udać się do weterynarza. Tylko natychmiastowa pomoc da szansę na przeżycie psiaka.

Po zjedzeniu jagód cisu i udzieleniu pomocy przez weterynarza, przez parę kolejnych dni obserwujemy naszego czworonoga. Kilka dni po zatruciu mogą uszkodzeniu ulec nerki i wątroba. Jeśli pies będzie miał kłopoty z oddawaniem moczu (zwykle częstomocz i nietrzymanie moczu), zabierzmy go koniecznie do weterynarza. 

Co sami możemy zrobić, aby pomóc psu do czasu  przyjazdu lekarza? 

Jedynym rozsądnym środkiem pierwszej pomocy jest spowodowanie wymiotów. Możemy to zrobić, podając przymusowo psu słoną wodę (np. strzykawką). Następnie należy sprawdzić wymiociny pod kątem składników roślinnych. Drugim rozwiązaniem jest podanie psu tabletek z węglem. Węgiel, chociaż częściowo zwiąże toksyny i zmniejszą ryzyko przejścia ich do krwiobiegu w dużych ilościach. 

Które części cisu są trujące dla psa?

Trujące dla psa są niemal wszystkie części cisu: igły, drewno oraz nasiona znajdujące się wewnątrz czerwonych osnówek. Wyjątkiem jest sam czerwony, mięsisty miąższ osnówki, ale nie oznacza to, że cała jagoda jest bezpieczna. Szczególne zagrożenie powstaje, gdy pies rozgryzie nasiono.

Nasiono jest częścią owocu, na którą należy zwrócić szczególną uwagę. Czerwony element widoczny na krzewie to mięsista osnówka otaczająca nasiono. Sam jej miąższ nie zawiera trucizny, jednak połknięcie całego owocu nie pozwala uznać, że pies zjadł wyłącznie bezpieczną część.

Określenie „cis owoce trujące” wymaga więc rozróżnienia między osnówką a nasieniem. Miąższ osnówki jest wyjątkiem, natomiast nasiono zawiera niebezpieczne substancje, które mogą zostać uwolnione po rozgryzieniu. Z tego powodu także informacja, że owoce cisu są trujące, odnosi się do ryzyka związanego z ich nasionami, a nie do czerwonej części jako takiej.

Igły i drewno również zawierają substancje toksyczne. Zagrożenie nie ogranicza się zatem do czerwonych owoców ani do okresu, w którym są widoczne na krzewie. Fragmenty rośliny mogą znaleźć się w zasięgu psa niezależnie od tego, czy zwierzę interesuje się owocami.

Cis pospolity zawiera trucizny określane jako alkaloidy taksyny oraz glikozydy cyjanogenne. Sama nazwa „cis pospolity trucizna” nie wskazuje jednej konkretnej części rośliny: ryzyko wiąże się z nasionami, igłami i drewnem. Nie należy zakładać, że część znaleziona poza krzewem jest nieszkodliwa.

Rozpoznawanie części rośliny może być trudne, gdy pies zdążył ją pogryźć lub połknąć. Dlatego nie należy oceniać bezpieczeństwa wyłącznie po czerwonym kolorze owocu ani na podstawie tego, czy w pysku widać całe nasiono. W przypadku podejrzenia kontaktu z cisem znaczenie ma każda zjedzona część, a nie tylko ilość widocznych owoców.

Co zrobić, gdy pies zje owoc cisu?

Jeśli pies zjadł owoc cisu, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem weterynarii i jechać do wskazanej placówki, nawet gdy zwierzę zachowuje się normalnie. Nie czekaj na objawy. Nie wywołuj wymiotów, nie podawaj słonej wody ani węgla aktywnego bez wyraźnego zalecenia lekarza - takie działania mogą zaszkodzić i opóźnić leczenie.

W drodze do lecznicy przekaż lekarzowi, kiedy mogło dojść do zjedzenia rośliny i jaką ilość udało się zauważyć. Jeśli to możliwe, zabezpiecz próbkę cisu lub wykonaj zdjęcie rośliny i jej pozostałości. Informacja, czy pies mógł zjeść także igły albo rozgryźć nasiono, pomoże ocenić sytuację, ale nie powinna opóźniać wyjazdu.

Do czasu uzyskania instrukcji nie podawaj psu jedzenia, leków ani domowych środków. Nie wkładaj dłoni głęboko do pyska i nie próbuj mechanicznie usuwać fragmentów, jeśli grozi to pogryzieniem lub wepchnięciem ich dalej. Jeżeli na pysku widać resztki rośliny, usuń je ostrożnie, o ile można to zrobić bezpiecznie.

Owoce cisu pies może połknąć w całości albo rozgryźć, dlatego sam wygląd pozostałości nie pozwala wiarygodnie ocenić ryzyka. Nawet brak widocznych dolegliwości nie wyklucza zatrucia. Lekarz weterynarii zdecyduje, czy potrzebne jest badanie i leczenie; nie należy samodzielnie czekać na pogorszenie stanu zwierzęcia.

Zatrucie owocami cisu wymaga pilnej oceny specjalisty, ponieważ domowe sposoby nie neutralizują toksyn i mogą utrudnić udzielenie pomocy. Gdy pies słabnie, ma trudności z oddychaniem, traci przytomność lub występują drgawki, poinformuj lecznicę o nagłym stanie jeszcze przed przyjazdem. Nie transportuj zwierzęcia bez zabezpieczenia, jeśli jego zachowanie stwarza ryzyko urazu.

Podsumowanie

Jako właściciel nie powinieneś lekceważyć niebezpieczeństwa, jakie trujące rośliny stwarzają Twojemu psu. Zwłaszcza szczenięta często badają swoje otoczenie zębami i dlatego są bardziej narażone na zatrucie. Jednak nawet dorosłe psy są zagrożone zjedzeniem trującej rośliny, gdy nie są obserwowane i pilnowane. Najbezpieczniejszą opcją, która uchroni nas od stresu, a psu może uratować życie, jest  pozbycie się cisu z podwórka i zastąpienie go bezpieczniejszą rośliną (cyprysik, żywotnik). 

Redakcja Klub Pudla · wszystkie artykuły